โครงงานสะเต็ม
เรื่อง ยาดมสมุนไพร
สมาชิก
เด็กชายธนทัต ดำชะเอียง ม.2/1 เลขที่ 4
เด็กหญิงจิราพร รัตนรักษ์ ม.2/1 เลขที่ 14
เด็กหญิงจุฑาทิพย์ ปัจฉิมศิริ ม.2/1 เลขที่ 15
เด็กหญิงสุกฤษยา พวงแก้ว ม.2/1 เลขที่ 40
เด็กหญิงอิสริยาวดี กระดี่ ม.2/1 เลขที่ 45
เสนอ
คุณครูสุนันทา ดนัยสร
โรงเรียนวรนารีเฉลิม จังหวัดสงขลา
บทที่ 1
บทนำ
ที่มาและความสำคัญของโครงงาน
ในปัจจุบันคนเรานั้นมีอาการปวดหัว วิงเวียนศีรษะได้ง่ายอาจเป็นเพราะสภาพอากาศ
การดูแลตัวเอง ซึ่งผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนช่วยบรรเทาอาการเหล่านั้นได้คือ
ยาดมซึ่งเป็นสิ่งที่หลายคนมีติดตัวเอาไว้เพื่อใช้บรรเทาอาการปวดหัว
วิงเวียนศีรษะหรือคลื่นไส้
บางคนไม่ได้พกไว้เฉพาะตอนฉุกเฉินแต่เผลอเมื่อไหร่ก็หยิบขึ้นมาดมตลอดเวลา
จนกลายเป็นคนติดยาดมไปเลย ยาดมบางยี่ห้อก็มีส่วนผสมของสารเคมีจำนวนมาก แน่นอนว่าต้องไม่มีดีต่อสุขภาพของเรา
ยามดมสมุนไพรเป็นหนึ่งผลิตภัณฑ์ที่ผลิตมาจากพิมเสน เมลทอล
น้ำมันหอมระเหยและสมุนไพรต่างๆเมื่อสูดดมเข้าไปก็ทำให้รู้สึกสดชื่น
รู้สึกเย็นในโพรงจมูก ช่วยลดอาการปวด วิงเวียนศีรษะ ทำให้รู้สึกตื่นตัว
วัตถุประสงค์
1. เพื่อเป็นยาบรรเทาอาการแก้วิงเวียน
ปวดศีรษะ
2. ใช้ทรัพยาการในท้องถิ่นให้เกิดประโยชน์ และสามารถสร้างรายนำไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้
3. สามารถประหยัดค่าใช้จ่ายในการผลิตยาดม เนื่องจากใช้สมุนไพรที่หาได้ง่ายในท้องถิ่น
ขอบเขตของโครงงาน
เริ่มทำโครงงานตั้งแต่วันที่
6 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ถึงวันที่ 18
สิงหาคม พ.ศ. 2560
ประโยชน์ที่ได้รับจากโครงงาน
1. ได้ยาดมสมุนไพรที่ปราศจากสารพิษและสารเคมีต่างๆ
และยังช่วยบรรเทาอาการวเวียนศีรษะ อาการหน้ามืดคัดจมูก
2. ช่วยเพิ่มมูลค่าให้แก่สมุนไพร
3. ประหยัดค่าใช้จ่ายในการผลิตยาดม
บทที่ 2
เอกสารที่เกี่ยวข้อง
ในการศึกษาโครงงาน เรื่อง ยาดมสมุนไพร
ผู้จัดทำได้รวบรวมแนวคิดต่างๆจากเอกสารที่เกี่ยวข้อง ดังนี้
พริกไทย
ชื่อวงศ์ Piperraceae
ชื่อสามัญ Pepper
ชื่ออื่นๆ พริกน้อย (เหนือ) พริก (ใต้) พริกขี้นก พริกไทยดำพริกไทยล่อน
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
พริกไทยเป็นไม้เลื้อย เจริญในแนวดิ่ง สูงได้ประมาณ 10
เมตรหรือมากกว่า มีลำต้นหลักและแตกแขนงออกเป็นพุ่ม มีการสร้างรากพิเศษสั้นๆบริเวณข้อเพื่อยึดเกาะสิ่งรอบข้าง
ช่วยในการพยุงลำต้น ใบเดี่ยว รูปรี เรียงสลับ โคนใบและปลายใบแหลม
หลังใบสีเขียวเข้ม มันวาว ท้องใบสีเขียวอ่อน ชื่อดอกแบบช่อเชิงลด
ดอกย่อยสีขาวหรือสีเหลืองอ่อน 50-150 ดอกต่อช่อ ผลทรงกลมแบบเมล็ดเดียวแข็ง เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ
6 มิลลิเมตร ผลอ่อนมีสีเขียวเมื่อสุกมีสีแดง ติดผลประมาณ 50-60 เมล็ดต่อช่อผล
ประโยชน์
ด้านอาหาร
ผลและเมล็ดพริกไทยมีรสเผ็ดร้อน ใช้ปรุงรสได้ทั้งอ่อนและ
ด้านสรรพคุณทางยาพื้นบ้าน
ส่วนมากใช้รักษาและบรรเทาอาการเกี่ยวกับระบบย่อยอาหาร ขับพยาธิ แก้ลมจุกเสียดแน่น ขับเสมหะ
กานพลู
ชื่อวงศ์ MYRTACEAE
ชื่อพ้อง Eugenia caryophyllata Thunb.
Eugenia caryophyllus (Spreng.) Bullock & Harrison,
ชื่ออังกฤษ Clove, Clove tree
ชื่ออังกฤษ Clove, Clove tree
ชื่อท้องถิ่น
ไม่มี
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ไม้ยืนต้นสูง 5 –10 เมตร
ขนาดกลางเปลือกเรียบ สีน้ำตาลอ่อน ใบเป็นใบเดี่ยวออกตรงข้าม รูปขอบขนาน แกมไข่กลับ
ปลายแหลมโคนสอบเป็นรูปลิ่ม แผ่นใบมันเป็นเงา
ด้านล่างมีต่อมน้ำมันหนาแน่นดอกออกเป็นช่อที่ปลายยอด กลีบเลี้ยงสีเขียวอมเหลือง
มีสีแดงกระจายเชื่อมติดกันเป็นรูปท่อ ปลายแยกเป็นแฉกรูปสามเหลี่ยมแกมรูปไข่ 4
กลีบ กลีบดอกสีขาวร่วงง่าย เกสรตัวผู้จำนวนมาก
ผลสดรูปไข่กลับแกมรูปรี สีแดงเข้ม
ประโยชน์
ในตำรายาไทย
ใช้ดอกตูมแห้งแก้ปวดฟัน โดยใช้ดอกแช่เหล้าเอาสำลีชุบอุดรูฟัน และใช้ขนาด 5 - 8 ดอก
ชงน้ำเดือด ดื่มเฉพาะส่วนน้ำหรือใช้เคี้ยวแก้ท้องเสีย ขับลม แก้ท้องอืดเฟ้อ
นอกจากนี้ใช้ผสมในยาอมบ้วนปากดับกลิ่นปาก พบว่าในน้ำมันหอมรเหยที่กลั่นจากดอกมีสาร
eugenol ซึ่งมีฤทธิ์เป็นยาชาเฉพาะที่ จึงใช้แก้ปวดฟัน
และมีฤทธิ์ลดการบีบตัวของลำไส้ ทำให้เกิดอาการปวดท้องลดลง ช่วยขับน้ำดี
ลดอาการจุกเสียดที่เกิดจากการย่อยไม่สมบูรณ์ และสามารถฆ่าเชื้อแบคทีเรียหลายชนิดเช่น เชื้อโรคไทฟอยด์ บิดชนิดไม่มีตัว เชื้อหนองเป็นต้น
นอกจากนี้ยังกระตุ้นให้มีการหลั่งเมือก และลดการเป็นกรดในกระเพาะอาหารด้วย
น้ำมันสกัดจากกานพลูความเข้มข้น
30 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตรสามารถยับยั้งการเจริญของ Lactococcusgarvieae ในอาหารเลี้ยงเชื้อได้
เมื่อนำอาหารปลาที่ผสมน้ำมันกานพลูในอัตราส่วน 3% มาเลี้ยงปลานิล ทำให้จำนวนการตายเนื่องจากการติดเชื้อ ในปลานิลลดน้อยลง
กระวาน
ชื่อวงศ์ ZINGIBERACEAE
ชื่อสามัญ Camphor Seeds, Round Siam Cardamon, Best Camdamon,Clustered Cardamon
ชื่อท้องถิ่น กระวานดำ กระวานแดง กระวานขาว (ภาคกลาง, ภาคตะวันอก)
กระวานจันทน์
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
เป็นพืชล้มลุก
มีเหง้า สูงประมาณ 2 เมตร กาบใบหุ้มซ้อนกันทำให้ดูคล้ายลำต้น ใบเดี่ยว แคบยาว
รูปขอบขนาน ยาว 15–25
เซนติเมตร ปลายแหลม ช่อดอกออกจากเหง้าชูขึ้นมาเหนือพื้นดิน รูปทรงกระบอก ยาว 6–15 เซนติเมตร ก้านช่อดอกยาว 5–15 ซม.
ใบประดับสีเหลืองนวล มีขนคาย เรียงซ้อนสลับกันช่อ กลีบดอกสีเหลือง เป็นหลอดแคบ
และเจริญเติบโตเป็นผลลักษณะเป็นพวง เกสรเพศผู้ไม่สมบูรณ์แปรสภาพเป็นกลีบขนาดใหญ่
สีขาว มีแถบสีเหลืองตรงกลาง ผลกลมเปลือกเกลี้ยงเป็นพู ผลมีสีขาวนวล
ในผลมีเมล็ดขนาดเล็กสีน้ำตาลจำนวนมาก เมล็ดอ่อนสีขาวมีเยื่อหุ้ม
เมื่อแก่เปลี่ยนเป็นสีดำ ทั้งผลมีกลิ่นหอมคล้ายการบูร
ประโยชน์
ผลแก่ รสเผ็ดร้อน
กลิ่นหอม ตำรายาไทยใช้แก้อาการท้องอืด ท้องเฟ้อ ช่วยขับลม และแก้แน่นจุกเสียด
มีฤทธิ์ขับลมและบำรุงธาตุ
นอกจากนี้ยังใช้ผสมกับยาถ่ายเพื่อบรรเทาอาการคลื่นไส้อาเจียน
ราก แก้โลหิตเน่าเสีย ฟอกโลหิต แก้ลม เสมหะให้ปิดธาตุ รักษาโรครำมะนาด
เมล็ด แก้ธาตุพิการ อุจจาระพิการ บำรุงธาตุ
เหง้าอ่อน ใช้รับประทานเป็นผักได้
มีกลิ่นหอมและเผ็ดเล็กน้อย
หัวและหน่อ ขับพยาธิในเนื้อให้ออกทางผิวหนัง
ดอกจันทน์เทศ
ชื่อวงศ์ MYRISTICACEAE
ชื่ออื่นๆ จันทร์บ้าน Mace Nutmeg
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ต้นจันทน์เทศนั้นเป็นไม้พุ่มยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ที่ไม่ผลัดใบมีความสูงของลำต้นประมาณ
5
– 18 เมตร ลำต้นเรียบมีสีเทาแกมดำส่วนเนื้อไม้นั้นมีกลิ่นหอม
เนื่องจากมีน้ำมันหอมระเหยอยู่เป็นใบเดี่ยวออกแบบเรียงสลับ รูปทรงรีปลายแหลม
โคนสอบขอบใบเรียบ ออกดอกเป็นช่อช่อละประมาณ 2 – 3 ดอก
หรือบางครั้งอาจออกเป็นดอกเดี่ยว จะออกตามซอก สีเหลืองส่วนผลเป็นรูปทรงกลม
คล้ายลูกสาลี่ เปลือกผลเรียบสีเหลืองนวล หรือแดงอ่อนเมื่อผลแก่จะแตกปริออกเป็น 2
ซีก ภายในผลมีเมล็ดกลมๆ สีน้ำตาล
ประโยชน์
เนื้อไม้, แก่นช่วยในการบำรุงปอด หัวใจ และน้ำดี รวมทั้งแก้อาการตับพิษตีพิษโลหิตและแก้ไข้เพื่อดี ให้รสขมหอมสุขุม
ลูกช่วยแก้ธาตุพิการแก้กำเดา แก้อาการท้องร่วง รวมทั้งแก้อาการจุกเสียด แก้ร้อนใน กระหายน้ำตลอดจนช่วยบำรุงโลหิต ขับลม และแก้อาการปวดมดลูกให้รสฝาดร้อนหอม
รกหุ้มเมล็ดช่วยในการบำรุงโลหิต ช่วยขับลม และบำรุงธาตุให้รสเผ็ดร้อน
เมล็ดช่วยในการบำรุงกำลัง บำรุงธาตุ ช่วยขับลม แก้อาการปวดมดลูก รวมทั้งแก้ธาตุพิการบำรุงโลหิต และแก้อาการท้องร่วงให้รสร้อนหอมติดจะฝาด
เปลือกเมล็ดช่วยในการแก้อาการปวดท้องรวมทั้งช่วยสมานบาดแผลภายใน และแก้ท้องขึ้น
เนื้อไม้, แก่นช่วยในการบำรุงปอด หัวใจ และน้ำดี รวมทั้งแก้อาการตับพิษตีพิษโลหิตและแก้ไข้เพื่อดี ให้รสขมหอมสุขุม
ลูกช่วยแก้ธาตุพิการแก้กำเดา แก้อาการท้องร่วง รวมทั้งแก้อาการจุกเสียด แก้ร้อนใน กระหายน้ำตลอดจนช่วยบำรุงโลหิต ขับลม และแก้อาการปวดมดลูกให้รสฝาดร้อนหอม
รกหุ้มเมล็ดช่วยในการบำรุงโลหิต ช่วยขับลม และบำรุงธาตุให้รสเผ็ดร้อน
เมล็ดช่วยในการบำรุงกำลัง บำรุงธาตุ ช่วยขับลม แก้อาการปวดมดลูก รวมทั้งแก้ธาตุพิการบำรุงโลหิต และแก้อาการท้องร่วงให้รสร้อนหอมติดจะฝาด
เปลือกเมล็ดช่วยในการแก้อาการปวดท้องรวมทั้งช่วยสมานบาดแผลภายใน และแก้ท้องขึ้น
โกฐหัวบัว
ชื่อวงศ์ Umbelliferae
ชื่อสามัญ Szechuan lovage, Selinum
ชื่ออื่นๆ ชวนซฺยง (จีนกลาง), ชวนเกียง (จีนแต้จิ๋ว)
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ต้นโกฐหัวบัว จัดเป็นพรรณไม้พุ่มหรือไม้ล้มลุกขนาดเล็ก มีอายุหลายปี
มีความสูงได้ประมาณ 30-80 เซนติเมตร ลำต้นมีลักษณะตั้งตรง โคนต้นเป็นข้อ ๆ และมีรากฝอยงอกอยู่ที่ข้อ
บริเวณช่วงบนจะแตกกิ่งก้านมาก มีกลิ่นหอม ขยายพันธุ์ด้วยการใช้ข้อของลำต้น
ชอบอากาศร้อนชื้น ชอบดินหนาและลึก การระบายน้ำดี มีฤทธิ์เป็นกลางหรือกรดเล็กน้อย
เจริญเติบโตได้ดีในที่ความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 500-1,500 เมตร มีอุณหภูมิเฉลี่ยประมาณ 15 องศาเซลเซียส สูงสุด 34 องศาเซลเซียส
และต่ำสุด -5 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝน 1,200 มิลลิเมตร
ความชื้นสัมพันธ์เฉลี่ย 80% มีอายุการเก็บเกี่ยวประมาณ 2 ปี
พืชชนิดนี้มีถิ่นกำเนิดอยู่ในมนฑลเสฉวน กุ้ยโจว ยูนนาน หูเป่ยของประเทศจีน
และได้มีการนำมาใช้ในเครื่องยาไทยที่เรียกว่า “พิกัดโกฐ”
ประโยชน์
โกฐหัวบัว
รสเผ็ด อุ่นมีฤทธิ์ช่วยการไหลเวียนของชี่และเลือด รักษาอาการปวดจากเลือดคั่ง
กระจายการตีบของเส้นเลือด (ประจำเดือนมาไม่เป็นปกติ
ปวดประจำเดือน ขับน้ำคาวปลาหลังคลอดเจ็บชายโครงเจ็บบริเวณหัวใจ เจ็บหน้าอก
เจ็บจากการฟกช้ำ ช้ำบวมจากฝีหนอง) และมีฤทธิ์ขับลมบรรเทาปวด รักษาอาการปวดศีรษะ
อาการปวดจากการคั่งของชี่และเลือด
โกฐหัวบัวผัดเหล้าจะช่วยนำตัวยาขึ้นส่วนบนของร่างกาย
มีฤทธิ์แรงในการระงับปวด ช่วยให้การ
ไหลเวียนของเลือดและชี่ภายในร่างกายดีขึ้นโดยทั่วไปใช้รักษาอาการปวดศีรษะจากการคั่งของเลือด
และโรคไมเกรน
เป็นสารประกอบอินทรีย์ชนิดไบไซคิก (มีสองวงแหวนในโครงสร้าง) และเป็นสารกลุ่มเทอร์พีน มีสูตรเคมีคือ C10H18O มีลักษณะเป็นเกล็ดสีขาวถึงไม่มีสี
มีกลิ่นหอมฉุนคล้ายการบูร ติดไฟให้แสงจ้าและมีควันมาก ไม่มีเถ้า มีความถ่วงจำเพาะเท่ากับ 1.011
พิมเสนพบในพืชหลายชนิดเช่น หนาด (Blumeabalsamifera),เปราะหอม (Kaempferia galanga),
พืชวงศ์ยางนา (Dipterocarpaceae) และพืชสกุล
Artemisia พิมเสนเป็นสารที่ถูกออกซิไดซ์กลายเป็นสารกลุ่มคีโตน (การบูร) ได้ง่ายมาก จึงมีชื่อเรียกในอดีตว่า Borneo camphor พิมเสนสามารถสังเคราะห์ได้จากปฏิกิริยารีดักชันระหว่างการบูรกับโซเดียมบอโรไฮไดรด์ (NaBH4) ซึ่งจะได้พิมเสนในรูปไอโซบอร์เนออล (isoborneol)
ประโยชน์
ซึ่งระเหิดเมื่อถูกความร้อน มีกลิ่นหอม ใช้แต่งกลิ่น บำรุงหัวใจ
แก้โรคผิวหนังผสมในลูกประคบเพื่อช่วยแต่งกลิ่น มีฤทธิ์แก้พุพอง แก้หวัดนอกจากนี้ยังผสมอยู่ในยาหม่อง
น้ำอบไทยในยาหอมจะมีใบพิมเสนและพิมเสนผสมอยู่ด้วย
เมนทอล
เป็นการประกอบอินทรีย์ลักษณะเป็นผลึกสีขาว มีกลิ่นแรง
หอมเย็นเมื่อสูดดมจะให้ครามรู้สึกเย็นซ่า บริเวณเยื่อเมือกของจมูกและลำคอกลิ่นและรสคล้ายกลิ่น
และรสของพืชเปปเปอร์มินต์ สเปียร์มินต์และพืชอื่น ๆ ในสกุลเมนทา
พืชสกุลนี้มีชื่อสามัญเรียกกันว่ามินต์เท่าที่พบมีมากกว่า 25 ชนิด
สะระแหน่ก็จัดอยู่ในสกุลนี้พืชในสกุลนี้สร้างน้ำมันหอมระเหยขึ้นได้โดยวิธีการชีวิเคมีอันสลับซับซ้อนน้ำมันหอมระเหยที่พืชสกุลนี้สร้างขึ้นมานั้นเรียกกันว่า
น้ำมันมินต์ซึ่งประกอบด้วยสารต่าง ๆ มากมายประมาณ 40 ชนิด
แต่องค์ประกอบส่วนใหญ่คือ เมนทอล
ประโยชน์
-ใช้ในทางเภสัชกรรม เช่น ทำยาหม่อง ยาแก้ไอยาแก้ปวดท้อง ปาล์มต่าง ๆ น้ำมันท่านวด ยาทา---แก้คัน ยาแก้หวัด ยาประเภทสูดดมต่างๆ
-ใช้ในผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางค์ เช่น ครีม แป้งหอม สบู่หอม โลชั่นแชมพู
-ใช้เป็นสารปรุงรสและกลิ่น เช่น ลูกอม ยาสีฟัน หมากฝรั่ง บุหรี่
-ใช้ในทางเภสัชกรรม เช่น ทำยาหม่อง ยาแก้ไอยาแก้ปวดท้อง ปาล์มต่าง ๆ น้ำมันท่านวด ยาทา---แก้คัน ยาแก้หวัด ยาประเภทสูดดมต่างๆ
-ใช้ในผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางค์ เช่น ครีม แป้งหอม สบู่หอม โลชั่นแชมพู
-ใช้เป็นสารปรุงรสและกลิ่น เช่น ลูกอม ยาสีฟัน หมากฝรั่ง บุหรี่
เป็นของแข็งสีขาวขุ่นมีกลิ่นแรง
เป็นสารประกอบกลุ่มเทอร์พีนที่พบได้จากต้นการบูร (Cinnamomum
camphora)
ประโยชน์
ใช้ผสมในยาน้ำ มีสรรพคุณบำรุงธาตุ ขับเสมหะ ขับลม
แก้จุกเสียดแน่นเฟ้อแก้ปวดท้อง ท้องร่วง ขับเหงื่อ ใช้ผสมในยาหม่อง ยาขี้ผึ้ง
ยาครีมทาแก้เคล็ดบวมขัดยอก แพลง แก้พิษแมลงสัตว์กัดต่อย และโรคผิวหนังเรื้อรัง
บทที่ 3
วิธีการดำเนินโครงงาน
3.1 แผนผังระยะเวลาในการทำโครงงาน
วัน/เดือน/ปี
|
ขั้นตอนดำเนินงาน
|
06/06/2560
|
ประชุมเพื่อให้สมาชิกแต่ละคนเลือกหัวข้อที่สนใจ
|
13/06/2560
|
ประชุมสรุปและเลือกหัวข้อที่จะศึกษาสืบค้นข้อมูล
|
20/06/2560
|
จัดเตรียมวัสดุ อุปกรณ์
|
04/07/2560
|
ประชุมนัดสมาชิกเพื่อจัดทำโครงงาน
|
22/07/2560
|
จัดทำบทที่ 1
|
29/07/2560
|
จัดทำบทที่ 2
|
06/08/2560
|
จัดทำบทที่ 3
|
14/08/2560
|
จัดทำบทที่ 4-5
|
15/08/2560
|
ตรวจสอบความถูกต้องและจัดรูปแบบทำเล่ม
|
3.2 ขั้นตอนการสร้างชิ้นงานตามแบบ
ขั้นตอนการปฏิบัติงาน
ขั้นที่ 1 ขั้นตอนเตรียมพิมเสนน้ำ
1. นำส่วนผสมทั้ง 3 ชนิดคือเมนทอล 3 ส่วนพิมเสน 1 ส่วนการบูร 1 ส่วนเทผสมรวมกันในภาชนะสำหรับผสมสาร
2. ใช้ช้อนคนให้ส่วนผสมทั้งหมดละลายเป็นของเหลวหรือใช้วิธีการเขย่าขวดให้ส่วนผสมละลายก็ได้
3. นำพิมเสนที่ได้บรรจุขวดปากกว้างปิดฝาพักไว้
1. นำส่วนผสมทั้ง 3 ชนิดคือเมนทอล 3 ส่วนพิมเสน 1 ส่วนการบูร 1 ส่วนเทผสมรวมกันในภาชนะสำหรับผสมสาร
2. ใช้ช้อนคนให้ส่วนผสมทั้งหมดละลายเป็นของเหลวหรือใช้วิธีการเขย่าขวดให้ส่วนผสมละลายก็ได้
3. นำพิมเสนที่ได้บรรจุขวดปากกว้างปิดฝาพักไว้
ขั้นที่ 2 ขั้นเตรียมสมุนไพร
1. น้าสมุนไพรทั้ง 5 ชนิดในที่นี้ประกอบด้วยกานพลูดอกจันทน์เทศพริกไทยดำโกศหัวบัวกระวานใส่ภาชนะรวมกันผสมคลุกเคล้าเข้าด้วยกัน
2. นำสมุนไพรที่ได้ใส่ในขวดปากกว้างที่เตรียมไว้ในขั้นตอนที่ 1 ปิดฝาขวดให้สนิท
3. แช่สมุนไพรทิ้งไว้ 1 คืน
4. น้าส่วนผสมที่ได้บรรจุในขวดมีฝาปิดเพื่อน้าไปใช้ประโยชน์ต่อไป
1. น้าสมุนไพรทั้ง 5 ชนิดในที่นี้ประกอบด้วยกานพลูดอกจันทน์เทศพริกไทยดำโกศหัวบัวกระวานใส่ภาชนะรวมกันผสมคลุกเคล้าเข้าด้วยกัน
2. นำสมุนไพรที่ได้ใส่ในขวดปากกว้างที่เตรียมไว้ในขั้นตอนที่ 1 ปิดฝาขวดให้สนิท
3. แช่สมุนไพรทิ้งไว้ 1 คืน
4. น้าส่วนผสมที่ได้บรรจุในขวดมีฝาปิดเพื่อน้าไปใช้ประโยชน์ต่อไป
3.3 วัสดุ อุปกรณ์ เครื่องมือ หรือโปรแกรมที่ใช้ในการพัฒนา
1.พิมเสน1 ขีด
1.พิมเสน1 ขีด
2. เมลทอล 1 ขีด
3. การบูร 1 ขีด
3. การบูร 1 ขีด
4. กานพลู 1 ขีด
5.กระวาน2ขีด
6.พริกไทยดำ1 ขีด
7. ดอกจันทน์เทศ 1 ขีด
8. โกศหัวบัว 1 ขีด
9. ขวดแก้ว 1 ใบ
10. ช้อนคน 1 ด้าม
10. ช้อนคน 1 ด้าม
บทที่ 4
4.1ผลการดำเนินงาน
4.1ผลการดำเนินงาน
โครงงานยามดมสมุนไพรได้บรรลุผลสำเร็จตามความต้องการที่เราได้ตั้งไว้
สามารถนำไปใช้เพื่อสนองความต้องการช่วยบรรเทาอาการแก้วิงเวียน ปวดศีรษะได้
และยังสามรถสร้างรายได้ให้เเก่เราได้ด้วย
4.2 การนำไปใช้ให้ครอบคลุมหน่วยบูรณาการของกลุ่มสาระในระดับม.2เรื่อง"วิถีพอเพียง"
1.กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์
เรื่อง"พลังงานพอเพียง
ในการทำยาดมสมุนไพร
เราได้เลือกใช้สมุนไพรจากในชุมชน
ทั้งเป็นการประหยัดต้นทุนในการทำและได้ยาดมที่มีคุณภาพ
2.กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร
์เรื่อง"คณิตกับชีวิตประจำวัน"
สามารถนำความรู้เกี่ยวกับการแบ่งอัตราส่วนของส่วนประกอบในการทำยาดมสมุนไพรเเต่ละชนิดได้อย่างถูกต้อง
3.กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย
เรื่อง"ภาษาสร้างสรรค์"
ใช้ภาษาได้อย่างถูกต้องเหมาะสมและสละสลวย
4.กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา
ศาสนาและวัฒนธรรม เรื่อง"ธรรมะสร้างงาน"
มีคุณธรรมในการทำผลิตภัณฑ์ใช้วัตถุดิบในการทำที่มีคุณภาพไม่คดโกง
5.กลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพละศึกษา
เรื่อง"อยู่ดีมีสุข"
ทำผลิตภัณฑ์ให้ถูกต้องตามสุขลักษณะอนามัย
ใช้ทรัพยากรอย่างพอเพียงคุ้มค่าไม่ก่อความวุ่นวายต่อผู้อื่น
6.กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ
เรื่อง"ศิลป์สร้างสรรค์"
การออกแบบขวดบรรจุภัณฑ์ให้สวยงามและประหยัด
น่าเชื่อถือ
7.กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีพและเทคโนโลยี
เรื่อง"ทักษะสร้างอาชีพ"
สามารถสร้างรายได้ภายในครอบครัวได้โดยการทำเป็นของชำร่วยหรือขายในโอกาสต่างๆ
8.กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ
เรื่อง"English Around as"
มีความรู้เกี่ยวกับคำศัพท์ต่างๆที่เป็นส่วนประกอบในยาดม
9.กลุ่มสาระการเรียนรู้กิจกรรมแนะแนว
เรื่อง"เเนะแนวสร้างอาชีพ"
เมื่อเรามีความรู้ในการทำยาดมสมุนไพร
เราก็สามารถนำไปแนะแนวแบ่งปันความรู้ให้แก่ผู้อื่นได้
บทที่ 5
สรุป อภิปรายแลข้อเสนอแนะ
5.1 สรุปผลการดำเนินงานโครงงาน
การทำโครงงานยาดมสมุนไพรได้บรรลุตามจุดประสงค์สำเร็จลุล่วงได้ด้วยดี
สามารถใช้เพื่อบรรเทาอาการแก้วิงเวียนศรีษะ คัดจมูก
หน้ามืดเป็นยาดมที่ดีต่อสุขภาพได้และยังเป็นแนวทางในการสร้างเสริมรายได้ในชีวิตประจำวัน
เพิ่มมูลค่าทรัพยากรในท้องถิ่นที่มีอยู่
5.2 ปัญหาและอุปสรรค
การผสมสมุนไพรต่างๆอย่างลงตัวไม่ให้สัดส่วนใดมากหรือน้อยเกินไป









ใช่ได้
ตอบลบผ่านนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ตอบลบเยี่ยม
ตอบลบ